Malmö, İsveç. Otobüs durağında bir viyolonselci, evsiz bir uyuşturucu bağımlısıyla karşılaşır. Bu kişi ben olabilirdim. Müzisyen düşüncelerini geçmişine, eski ve yeni müziğe, klasik, caz, rap'e, yoksulluğa, kayıplara ve sadece hayatta kalmak için ağır fiziksel çalışmaya götürür. Bu, fakir bir çocuğun ünlü bir viyolonselci oluşunun hikayesi olmayacak. Bu, çabalamalarına rağmen başarılı olamayan küçük insanlara bir ilahidir. Genişleyen konutlardan yeraltı kulüplerine ve işgalcilere kadar "Yoksulluk," Avrupa şehirlerinin görünmeyen yönlerinde hızlı bir yolculuktur. "Seslerin çokkatmanlılığı, karmaşık bir müzik bestesine benzeyen anlatıma ustaca işlenmiştir. Kitap, avangard müziğin nasıl bitebileceğine benzer bir şekilde aniden sona erer, ancak titreşimleri havayı doldurmaya devam eder." — The Guardian