“Spafford karakterlerini, hem kötülük hem de iyilik tarafından dokunulan bir insan olmanın günlük mucizesiyle rezonansa zorlar.” — The Spectator 1944 yılının bir Cumartesi günü. Londra'nın güneydoğusundaki bir mağaza, alüminyum tavalar partisinin teslimatını alır. Kalabalık, birçok yıldır ilk kez metal mutfak eşyasını görmek için toplanır — sonuçta her şey savaş ihtiyaçları için eritilmişti. Bir an sonra kalabalık kaybolur. Alman bombası tam tezgaha isabet eder. Alıcılar arasında beş küçük çocuk vardı — Alec, Vern, Vel, Ben ve Joe. Kimdir onlar? Hangi geleceği kaybettiler? Yirmiinci yüzyılın 60, 80 ve 90'larında hareketli Londra'da her biri kendi hayatını yaşasaydı, "olabilirdi" üzerine parlak şekilde kurgulanmış roman. Oğullar ve kızlar, eşler, ebeveynler, büyükanne ve büyükbabalar olarak günlük dramaları. Kim kondüktör, ev sahibi, dolandırıcı, öğretmen ya da mahkum olurdu? "Gel, başka bir gelecek. Gel, zamanında gösterilmeyen merhamet. Gel, zamanında alınmamış bilgi. Gelin, diğer olasılıklar. Gelin, bozulmamış derinlikler. Gel, bölünmez ışık."