Yukio Mişima — dünyaca en ünlü ve en çok okunan Japon yazarı. Her türlü türdeki eserleri (romanlar, hikayeler, makaleler, denemeler) kadar sıra dışı yaşam ve ölüm tarzıyla da ünlüdür (başarısız bir monarşi darbe girişimi sonrası harakiri). "Şafak Tapınağı" — "Bereket Denizi" dörtlemesinin üçüncü romanı, Mişima'nın yazarlığının zirvesi olarak kabul edilir ve adeta onun yaratıcı vasiyetidir; bu eserle Mişima "bütün fikirlerini ifade ettiğini" ve sonrası için "yazacak bir şeyinin kalmadığını" söylemiştir. Son romanla birlikte hem dörtlemenin hem de kendi yaşamının sonunu getirmiştir. "Bereket Denizi", Mişima'nın estetik sisteminin özü olup, samuray-şinto öğelerini Avrupa antikası imgeleriyle, ezoterik Budizm ve hatta Hinduizm etkileriyle harmanlar. Bu estetiğin temel taşı her zaman ölüm ve güzellik temasıdır; Mişima'nın kahramanları, ahlak ve etik dışı var olan ve insan kişiliğini esir alabilecek ve yıkabilecek korkunç ve belirsiz güzellik sırrını anlamaya çalışırlar. "Bereket Denizi"nin konusu, ardışık olarak trajik aşk, idealist fedakarlık, mistik takıntı ve hayal kırıklığı hikayesiyle açıklanan reenkarnasyon fikrine dayanır. "Şafak Tapınağı"nda, dörtlemenin baş kahramanı olan avukat Honda, hayatında iki kez tanık olduğu mucizeye açıklama bulmaya çalışır ve olgun yaşlarına ulaştığında tutkuların deliliğine kapılır. Acaba Tay prensesi Ying Tian ("Ay Çiçeği") gerçekten de uzun zamandır ölmüş arkadaşı Kiyoaki'nin bir başka enkarnasyonu mudur?