"Tavanı Yükseltin, Marangozlar" ve "Seymour: Giriş Dersi" eserleri, Salinger'ın Glass ailesi üzerine yazdığı döngüye dahildir ve onun "Dokuz Hikaye"sini anlamanın anahtarıdır. Her iki eser de yedi kardeşin en büyüğü olan filozof ve şair Seymour Glass figürüne adanmıştır; gizemli intiharı sadece kurgusal ailesini değil, dünya genelindeki gerçek okuyucuları da derinden etkilemiştir. Anlatı, Zen Budizmi ve nonkonformizm ruhuyla doludur ve Glass kardeşlerin on aylık kardeşlerine gece okudukları Taoist masaldan bilge Bo Le'nin sözlerini alıntılayarak, Salinger'ın eserini şöyle tanımlayabiliriz: "Özü kavrarken gereksiz özellikleri unutuyor; içsel değerleri görürken dış görünüşün farkını yitiriyor. Görülmesi gerekeni görebiliyor, gereksizi fark etmiyor. Bakılması gereken yere bakıyor ve bakılmaması gerekeni görmezden geliyor."