İ.A. Gonçarov'un yaratıcılığının zirvesi olan "Oblomov" romanı. 1859 yılında yayınlanan bu roman, eleştirmenlerden çeşitli tepkiler alarak dikkat çekti. Gonçarov, sadece dikkate değer ve paradoksal bir Rus tipini göstermekle kalmadı, aynı zamanda onun adını koyarak bu yaşam tarzını "Oblomovculuk" olarak belirledi. Bazıları Oblomov'u Rusya'nın durağanlığının sembolü ve zamanın işareti olarak gördü. N.A. Dobrolubov'un fikrine göre, "Oblomov'un tembelliği ve duyarsızlığı, tüm hikayesindeki tek hareket mekanizmasıdır". Diğer eleştirmenler ise, romanın ana karakterini savundular. Örneğin, A.V. Druzhinin şöyle yazdı: "O, büyük çoğunluğu kirleten o ahlaki boş cebirsel bağımlılıktan tamamen bağımsız olarak, bizim için ayrı ve saf bir doğa olarak değerlidir..." Bazıları romanı hicivsel bir eser olarak yorumlarken, diğerleri onda lirik ve ince psikolojik açıdan da vurgu yaptılar. Bu orijinal ve eşsiz kitap halen değerini yitirmeden tartışmalara neden oluyor.