Anastasiya Kamenskaya'nın en sıra dışı davalarından biri. Anastasiya Kamenskaya'nın pratiğinde böylesine garip bir dava uzun süredir yoktu. Bilinmeyen yazar Andrey Kislov çok şanslıydı. Kendi parasıyla yayımlanan tek romanı için bir dizi çekilmek isteniyordu ve ciddi bir ücret teklif ediliyordu. Elbette o seve seve kabul etti. Ama sonra aniden hiçbir koşulda sözleşmeyi imzalamayacağını açıkladı. Büyük paralar söz konusuydu ve bu gizemli reddin nedenini araştırmak için özel bir dedektif ajansı çalışanı Nastya Kamenskaya görevlendirildi. Ancak kısa süre sonra o, cinayet davasında baş şüpheli oldu. Tabii ki çünkü bu Nastya, kurbana kirli tacizde bulunmuş ve tehdit etmişti... O bunu ölümünden önce kendisi anlatmıştı ve başka tanıklar da vardı… -------------------------------------------------- «Marinina sadece polisiye romanlar yazmakla kalmaz, aynı zamanda ebedi sorulara cevap verir. Yazar, okuyucularına destek, ipucu ve doğru yola yönlendirme ihtiyacı olan öğrencilere karşı iyi ve deneyimli bir öğretmen gibi yaklaşır. İyimser ve pratik bir didaktik anlayışla Marinina, "nasıl yaşanır" sorusunu kendine sorar ve günümüz dünyasında daha iyi bir yaşama ulaşmaları için okuyucuya yardımcı olmaya çalışır. Polisiye romanlarıyla Marinina, modern bir "duyguların eğitimi" romanı yazar: Yazarın asıl amacı eğlendirme yoluyla eğitmektir.» — Anatoliy Vişevskiy, Grinnell College, ABD «Rusya'da Aleksandra Marinina'nın birçok romanı filme çekilmiş, Almanya'da ise radyo oyunlarına dönüştürülmüştür. Bu uyarlamaların amacı izleyici ve dinleyicileri, okuyucuların yakalandığı şekilde etkilemek olduğundan, film ve radyo oyunu sadece ek sanatsal eserler değil, aynı zamanda Aleksandra Marinina'nın başarısının sırrına nüfuz eden ilginç yorumlardır.» — Sara Hegi, Köln Üniversitesi, Almanya «Edebî ve sıradan edebiyattaki diyaloglarda, spontane sohbet izlenimi vermek için çeşitli ağız stilizasyonu yolları bulunabilir. A. Marinina'nın romanlarındaki gündelik konuşma olağanüstü canlıdır, bu da, örneğin, muhatapların farklı hitap şekilleri, farklı nezaket tonları ve kullanılan emosyonel kelime dağarcığında kendini gösterir.» — Wolfgang Stadler, Leopold Franzens Üniversitesi, Innsbruck, Avusturya