"Çehov, düzyazıda Puşkin'dir. Puşkin'in şiirlerinde herkes kendi kişisel deneyimine karşılık bulabilir, aynı karşılığı Çehov'un hikayelerinde de bulabilir," diye yazmış Lev Tolstoy çağdaşı olan genç yazarı hakkında. Çehov'un sanatsal dünyası, ayrı tablolar ve durumlardan, çeşitli insan karakterlerinin bazen beklenmedik, bazen paradoksal tezahürlerinden oluşan bir mozaiktir. Aynı zamanda Çehov'da 'temiz' renkler, açıkça ifade edilen bir yazar pozisyonu bulmak zordur: "Sanatçı, karakterlerinin ve söylediklerinin yargıcı değil, sadece tarafsız bir tanık olmalıdır" diye kendi yaratıcı ilkesini formüle etmiştir. Eserlerine çoğu zaman kesin yorum yapmak zordur: alışılmış değerlendirme kategorileri (ideolojik, sosyal, psikolojik) ya uygulanamaz ya da mutlak değildir. "Hikayelerini ağlayarak ve inleyerek, kahramanların acısını paylaşarak okuyabiliriz ama bence bunu okuyucunun fark etmeyeceği şekilde yapmak gerekir. Ne kadar objektif olursa etki o kadar güçlü olur," Çehov'un mektubundan alıntılanan sözler bu derleme için epigraf olabilir; burada 1886-1902 yılları arasında yazılan eserler basılmaktadır.