F. M. Dostoyevski'nin en son, en hacimli ve en tanınmış romanlarından biri olan Karamazov Kardeşler, okuyucuyu günahlara, cezalandırmaya, merhamete ve şefkate dair zamanüstü ahlaki ve felsefi sorularla yüzleştirir. Yazarın kendisi tarafından "Allahsızlık ve onun çürütülmesi romanı" olarak tanımlanan bu kitap, Dostoyevski'nin sözleriyle "insan hakkında bir sorunu çözmek", "insanın sırrını çözmek" ve bu da Dostoyevski'ye göre "Tanrı hakkında bir sorunu çözmek" anlamına gelirdi. Yazar, Karamazov ailesinin hikayesi aracılığıyla, insan ruhunda Tanrısal ve şeytani arasındaki ezeli mücadeleyi anlatır. Hristiyan bilincinin en derin deneyimlerinden biri olarak kabul edilen "Karamazov Kardeşler", 20. yüzyılda paradoksal felsefi ve psikanalitik yorumların hedefi haline gelmiştir.