Yana Žmoytelite'nin romanını bir şeyle karşılaştıracak olursak, muhtemelen, sahne arkasında sebepsiz kahkahayı ya da sahte ağlayan aptalları olmayan dramatik ve zeki bir televizyon dizisi ile karşılaştırmak gerekir. Ama hayatın kendisi tarafından şekillendirilmiş (ve hayat bunu gerçekten çok iyi yapar!) karmaşık bir kurgu var ve inanabileceğiniz ve sevmeye hazır olduğunuz bir kahraman var. Bu tür filmler ise çoğunlukla iyi kitaplarla karşılaştırılır - çünkü gerçekten edebiyatidirler. Karşınızda tam da "okuyanın kendini alamadığı" (Aleksandr Kabakov) bir film-kitap var. Şaşırtıcı, güzel, korkunç bir aşk hikayesi, yanında mutlaka kıskançlık, nefret, kıskançlık ve korkunun da bulunduğu. Elbette ölüm de var. Ama aynı zamanda aydınlık bir hüzün ve hayatta böyle bir sevgi varken hayatın yine sonsuz ve harika olduğunun farkına varma.