Gümüş Çağ'ın edebi haritasında İrina Odoyevtseva, kendisini "büyük fiyonk takan küçük şair" olarak adlandıran ve Nikolay Gumilyov'un sevilen öğrencisi olan, özel bir yere sahiptir. İlk şiir kitabı "Harikalar Sarayı" (1922) edebi yaşamda önemli bir olay oldu ve eleştirmenlerce oybirliğiyle beğenildi. Vladimir Pyast şöyle yazdı: "Odoyevtseva'da stil hissi bu ölçüde olması, çok büyük bir yeteneğin göstergesidir." Hatta iğneleyici Lev Troçki, "kitapçıklar arasında" "Harikalar Sarayı"nı övgüyle belirtmiş ve "Çok, çok hoş şiirler" demiştir. Ancak ünü çok daha önce gelmişti. Şiir akşamlarında genç Odoyevtseva büyük popülerlik kazandı ve ünlü "Kırık Cam Baladı" da dahil şiirlerini parlak bir şekilde okudu. Aleksandr Blok onu hemen fark etti, Kornei Çukovski, Mihail Lozinski ve Georgiy Ivanov ona hayranlık duydular. 1922'de İrina Odoyevtseva Rusya'dan ayrıldı ve hayatının büyük kısmını Fransa'da geçirdi, ancak 1987'de anavatanına döndü ve kitaplarının SSCB'de büyük tirajlarla basıldığını gördü. Anı romanlarının yanı sıra, Odoyevtseva'nın eserleri birçok dile çevrilen birkaç roman ve 20. yüzyıl Rus şiirinin ayrılmaz parçası olan yedi şiir kitabını içerir.