Yevgeniy Voyskunskiy ve Isai Lukodyanov'un yaratıcı ikilisinin adı, Ivan Efremov, Strugatski kardeşler veya Kira Bulyçev gibi ön planda olmasa da, yerli bilim kurgu tarihinin en parlak sayfalarından biri olarak kalmıştır. İlk ortak deneyimleri olan "Mekong" Mürettebatı" adlı romanın 1960'ların başında yayımlanması, o dönemde Detgiz editör kadrosunda bulunan Arkadiy Strugatskiy tarafından el yazmaları arasında öne çıkarılması bile durumu açıkça ortaya koyar. Kitap, dönemin bilim kurgusu için nadir olan canlı, insani bir dille yazılmış, mizah ve iyi niyetli irolar doludur, Hazar Denizi kıyısındaki güney şehrinin eşsiz yaşam detayları ustaca işlenmiştir; insanları mankenler, şemalar veya bir projeyi ya da fikri temsil eden yürüyen megafonlar değil, bizim gibi insanlar, ne dahiler ne de aptallar olarak sunar. "Şam'ın Oğlu Ur" ise on yıldan fazla bir süre sonra yazılmış ve resmi olarak "Mekong" Mürettebatı"na bağlıdır. Romanda, "Mekong" kahramanları, birkaç bin yıl önce uzaylılar tarafından Dünya'dan kaçırılmış Babil'in oğlu Ur ile karşılaşırlar. Bilim kurgu mu? Evet, elbette. Ama aynı zamanda bir aşk romanıdır. Mekan ve zamanı aşan bir aşk. Kahramanın dahil olduğu evrensel akılla genel sorun arasında bir seçim problemi vardır: gelişmiş bir gezegen olan Eir'e dönme imkanı ve "gelişmemiş" Dünya'da kalma. Ur, Şam'ın Oğlu, aşık olduğu için birincisini, yani bu gezegeni tercih eder.