Hristiyan kültüründe kadınlar sık sık "günahın kabı" olarak adlandırılmıştır. Bunun nedeni, Şeytan'ın telkiniyle bilginin ağacının meyvesinden tadan ilk kadın Havva'dır. Teologlar Adem'in karısını, insanlığın sonraki tüm acılarından sorumlu tutmuşlar ve kadını şeytanın işbirlikçisi olarak görme anlayışı, üzerinde ataerkil bir yönetimi ve itaati meşrulaştırmıştır. Ancak 19. yüzyılda kültürde bu ilkenin gözden geçirilmesi başlamıştır: Romantizmin etkisiyle şeytan figürü ve günah düşüşü imgesi, öncelikle Hristiyan ataerkil tirani ve kadın düşmanlığından kurtuluş fikriyle bağlantılı olarak, o dönemin solcu, antiklerikal, ezoterik ve sanatsal akımlar bağlamında ele alınmaya başlanmıştır. Per Faxneld kitabında, "uzun 19. yüzyıl"da kadınların özgürleştiricisi olarak Lucifer imgesini, edebi eserler, bilimsel çalışmalar, gazete incelemeleri, erken sinema filmleri, resim ve hatta takılar gibi geniş materyaller kullanarak inceler. Faxneld'in çalışması, o dönemde oluşan farklı özgürleşme söylemlerinin, Hristiyanlık adı altında ortaya çıkan muhafazakar güçlere karşı mücadelede nasıl bir araya geldiğini anlamaya yardımcı olur. Per Faxneld, Stockholm Üniversitesi'nde din tarihi uzmanı olup, batı ezoterizmi, "alternatif maneviyat" ve yeni dini akımlar alanlarında çalışmaktadır.