Fransız yazar ve filozof Muriel Barbery, ikinci romanı "Kirpi'nin Zerafeti" (2006) yayımlandıktan sonra yıldız oldu — sadece Fransa'da iki milyondan fazla sattı, yazara on kadar prestijli edebiyat ödülü kazandırdı, kırkın üzerinde dile çevrildi ve o zamandan beri Barbery'nin her kitabı best-seller kraliçesi statüsünü pekiştiriyor. Yeni romanı "Vahyin Saati" ve önceki "Sadece Gül" büyük bir bütün oluşturan, zaman ve mekânda kesişmeyen, ancak kesinlikle bağlı hayatları yaşayan karakterlerin hikayesidir. "Sadece Gül"de kırk yaşındaki bir kadın köklerini bulmak ve doğumundan beri kayıp olan tanımadığı ölen babasını anlamak için Japonya'ya gider; roman boyunca kamera dışında kalan kişi babadır, odak Gül üzerindedir. "Vahyin Saati"nde ise odağın dışında o kadın kalır, sahnede ise baş karakter olan Gül'ün babası, modern Japon sanatının koleksiyoncusu ve satıcısı Haru Ueno vardır. Genç yaşta güzelliğe karşı yenilmez aşkı ona hatasız bir estetik görüş kazandırmış ve onu Kyoto'nun kırsalından uzaklaştırmıştır. "Vahyin Saati"; şiirsel, dokunaklı ve derin bir hikâye olup Haru, meslekleri sanatçı olan ya da ruhları sanatçı olan arkadaşları, kızına olan mesafeli, nazik ve sarsılmaz sevgisi ile kendini keşfetmesinin yavaş ve kaçınılmaz sürecini anlatır. Yazarın birkaç yıl yaşadığı Japonya'da geçen bu sessiz ve dokunaklı dramda; güzellik en küçük ayrıntılarda gizlidir, melankoli hayat sevinciyle ayrılmazdır ve ölüm ile doğum aynı şeydir. İlk kez Rusça!