A. I. Kuprin'in "Çukur" adlı romanını 1909 yılında yazmaya başladı ve altı yıl sonra tamamladı. Fahişelerin hayatını anlatan bu kitap, sempati ya da anlayıştan çok kınama yarattı. Yazarı ahlaksızlık ve aşırı doğalcılıkla suçladılar. L. N. Tolstoy'un (yanı sıra skandal "Kreutzer Sonatı"nın yazarı) romana karşı tutumu ise oldukça olumsuzdu; kitabı sonuna kadar okuyamadı: "iğrenç", "sinsi bir kabalık", "bu tiksindirici", "çok kötü". Ve sanki Tolstoy'a bir gönderme olarak, "Çukur"un kahramanlarından biri şöyle der: "...Bizim kelime sanatçılarımız - dünyanın en vicdanlı ve en samimi sanatçıları - nedense şimdiye kadar fuhuşu ve genelevi atlamışlardır. Neden? Doğrusunu söylemek gerekirse, buna cevap vermek zor. Belki de bu hayata tamamen dalmak ve onu önyargısız, yüksek sesle sözler ve koyun gibi acımadan, tüm canavarca sadeliği ve günlük işlerin ciddiyetiyle yakından görmek için ne zamanları, ne fedakarlıkları ne de kendini kontrolü yoktur. Ah, ortaya çıkacak olan kitap ne kadar büyük, etkileyici ve gerçekçi olurdu." Kuprin, gerçekten doğruluğuyla etkileyici bir kitap yaratmayı başardı ve onu annelere ve gençliğe adadı.