İkinci Dünya Savaşı, kitlesel hava indirme operasyonlarının dönemi oldu. Birçok ülke paraşüt birimleri konusunda deney yaparken, lider Nazi Almanyasıydı. Savaş öncesi birkaç yılda, Üçüncü Reich çok sayıda paraşütle indirme birlikleri oluşturdu. Alman paraşüt birimlerinin kurulmasının itici gücünün, 1935 Eylül'ünde Kızıl Ordu'nun Kiev manevraları olduğu kabul edilir. Bu manevralarda yabancı gözlemcilere paraşüt güçlerinin kitlesel hareket kabiliyetleri ilk defa gösterildi. Gerçek böyle miydi? 1935 baharında Almanya'da "Hermann Göring" Alayı kurulmaya başlandı; bu alay ilk hava indirme birimiydi. Birkaç yıl içinde Alman ordusu ve hava kuvvetleri Versay antlaşmasının kısıtlamalarından kurtularak modern savaş birimleri kurmaya başladı. 1938 Eylülünde 7. Hava Tümeni oluşturuldu ve 1940 Nisanında Alman paraşütçüleri Danimarka ve Norveç'teki ilk görevlerini gerçekleştirdi; Avrupa'da bunlardan söz edilmeye başlandı. Paraşütçülerin ilk başarıları Almanya'da hava indirme birimlerinin büyümesini sağladı. İndirme birlikleri Belçika, Yunanistan ve Yugoslavya’daki savaşlarda önemli rol oynadı. Büyük Vatanseverlik Savaşı günlerinde Almanlar yıldırım savaşı taktiğini uygulayamadı ve paraşüt birimleri çoğunlukla piyade olarak kullanıldı, yalnızca ara sıra özel indirme operasyonlarına katıldılar. Alman paraşütçüler savaşta yüksek bir itibar kazandı ve düşmanları tarafından "yeşil şeytanlar" olarak adlandırıldı. Kitap, Almanya'nın paraşüt birliklerinin tarihini, asker seçimi ve eğitimi yöntemlerini, hava indirme taktiklerini ve İkinci Dünya Savaşı'nın çeşitli cephelerindeki savaş kullanımını anlatıyor.