Lana Barsukova'nın kahramanları bize yaşamayı, sevmeyi, yakın ilişkilerde uzlaşma bulmayı ve her şeye rağmen mutlu olmayı öğretiyor. Onlarla birlikte yaşamın başarılarını ve başarısızlıklarını yaşıyor, empati yapıyor ve kendimizle karşılaştırıyoruz: "Benim de başıma gelmişti!" Bu bağlılık, okuyucuyu olayların dışındaki bir gözlemci değil, kahramanların bir parçası yapıyor. Güven verici ton, detaylara özen ve tanıdık yaşam durumları, Lana Barsukova'nın yazılarını ruh için bir okuma haline getiriyor. Yetenekli bir hacker ne hayal etmeli? Kesinlikle Harvard değil. En azından programcı Goşa Osokin öyle düşünüyordu. Ta ki hayatına Vlad adında biri girene ve hayat... hayır, felakete değil, tam olarak o Harvard kapısına yönelene kadar. Aniden dünyada sadece bilgisayarların olmadığını anladı. Hayat, beklenmedikliğiyle güzeldi. Ne arkadaşlarından ne hatta kendi annesinden ne bekleyeceğini asla bilemezsin. Ve her şey iyi giderken beklenmedik istihbarat sorunları ortaya çıktı. Hayat bilgisayar dünyasından daha karmaşık çıktı.