Maria Metlitskaya'nın iki öyküsü. Hayatı durdurmanın, gözden geçirmenin, anlamlandırmanın bazen ne kadar önemli olduğunu anlatan iki öykü. Kendinize zor ama gerekli soruyu sorun: doğru yaşıyor muyum? Gençken her şey önümdeyken istediğim bu muydu, hayalim bu muydu? Bu derlemenin adını veren öykünün başkahramanı Turov, kendini başarılı ve talihli biri olarak görüyordu ve hayatında bir şeyi değiştirme şansı verilseydi, sadece gülerdi: daha iyi bir hayat hayal edilemezdi. Düşünmeden, hatırlamadan yaşadı, ta ki uzak geçmişten, yoksul — hatta dilerseniz, sefalet içindeki — gençlik döneminden eski arkadaşı Gradov ile karşılaşana kadar; o zaman tatlı rüyalara dalardı, mutluluğun para veya sosyal statü değil, aşkta olduğuna inanırdı. Gerçek aşk, nefesinizi kesen, sizi keskin bir mutluluktan umutsuz bir hüzne sürükleyen aşk vardı. Ve onu yaşadı. Ve müzik vardı, hayaller vardı. Ama bunların hepsini aşmıştı, unutmuştu hayatından. Eski arkadaşıyla karşılaşması saygın Bay Turov'u adeta eritmişti. Artık anlıyor ki: birçok şeyi yeniden yaşamak isterdi. Ama mümkün mü?