19. yüzyılda İtalyan psikiyatr Cesare Lombroso, suçluların sadece düşünce yapılarıyla değil, kafatası yapılarıyla da sıradan insanlardan farklı olduğunu önerdi. Ona göre hapishanelerde sadece belirli tipte insanlar bulunur ve farklı düşünürler. 1971 yılında Philip Zimbardo, ünlü Stanford Hapishane Deneyi'ni yaparak bu teoriyi çürüttü. Öğrencilerini iki gruba ayırdı: mahkumlar ve gardiyanlar. Birkaç gün sonra beklenmedik gardiyanların mahkumlara karşı aşırı sert davranışları nedeniyle deney durduruldu. Bu deney yalnızca bir toplumsal kuralı kanıtladı: İnsan her zaman oyunun kurallarını kabul eder. Özgürlüğü ne kadar kısıtlanırsa, o kadar yönetilebilir ve itaatkâr olur. Aynı zamanda mahkum arkadaşlarına karşı daha fazla saldırganlık gösterir. Hapiste kalan bir insan nasıl davranır? Psikolojisi nasıl değişir? Ve sonra topluma nasıl uyum sağlar? Hapishane psikolojisi incelemeleri üzerine bu kitapta okuyabilirsiniz.