Petır, Sovyetler Birliği'nin son döneminde doğmuş bir adam, çocukluğundan beri masallara inanırdı. Ve masallar, beklemediği anlarda hep yanında olurdu. Trende yol arkadaşı gerçek bir şeytan çıkardı, rastgele bir tanıdık seyahat sırasında garip insanlarla karşılaştığını, Sovyetler Birliği'nin hiç yok olmadığını iddia ederdi, gazetelerde bazı prenslerin mumyasının canlandığı yazardı... Peki ya bunlar masal değilse? Modern dünyada masalın yeri var mı? Varsa neden, kim için ve ne güç için? "Правдинск'e Giden Tren" senelerden beri hem geleneksel Rus masalı hem de çağdaş olarak okunur. Bu masal yetişkinler içindir ama derin, içten, çocukluktan ya da atalarımızdan kalan bir şeyleri ortaya çıkarır. Masal, mavi deniz gibi yükselir, bazen şehir efsanesi olur, bazen komplo teorisine yaklaşır. Ve sen ağzın açık, kulakların açık dinlersin. Ne kadar derine daldıkça, o kadar çok inanmaya başlarsın. Nikolay Boloshnev ustalıkla anlatır, hiç şüphe bırakmaz, sanki oradaymış, bal bira içmiş gibidir. Böyle hikayeleri okumak, içselleştirmek, içine çekmek ve yeniden masala inanmak gerekir; çünkü biz çok ciddi olduk." — Nastasya Renzhina, "Büyükanne Sessiz Otur dedi" adlı çok satan kitabın yazarı