Devrim öncesi liberal ve sonra Sovyet stereotiplerinde İmparator I. Nikolay yalnızca özgürlüğün boğucusu, kaba asker "Nikolay Palkin", "Avrupa Jandarması", Dekabristlerin, Polonyalı vatanseverlerin, özgür düşünürlerin ve Puşkin'in zulmedeni, teknik ilerlemenin düşmanı olarak gösterilirdi. Ancak birçok çağdaşı onu neredeyse ideal bir hükümdar, korkusuz bir subay, ince ve usta bir politikacı, kuralları kodeleştiren, reformcu, kendiliğinden sağlam bir iktidar hiyerarşisi ve tam işleyen bürokratik aygıt kurmuş biri olarak görüyordu; bu aygıtın başında 7 gün 24 saat çalışan bizzat Nikolay bulunuyordu. O, Rus çarları arasında tek olarak kendisi için "Devlet benim" diyebilecek ölçüde haklıydı. Büyük belge ve dönem tanıkları ile yazar, Rus tarihinin bu çelişkili figürü ve onun dönemi özelliklerini inceliyor.