Tarih adayı R.N. Yevdokimov'un kitabı, Kazak tarihindeki en zor dönemlerden birine — Birinci Dünya Savaşı ve Büyük Rus Devrimi'nin ilk aşamasına odaklanmaktadır. Bu dönemde, geleneksel Kazak yaşam tarzı ile şekillenen yeni sosyal gerçeklik arasındaki çelişkiler, Kazak birliklerinin savaş görevlerini başarıyla yerine getirme yeteneğini ve Kazakların özel bir topluluk olarak varlığının anlamını sorgulamaya itmiştir. Koşullar, Kazakların askeri ve idari yapısının, sosyal ve ekonomik organizasyonunun derin bir modernizasyonunu ve Rusya'nın devlet ve toplum sistemindeki yerlerine dair tamamen yeni anlayışların gelişimini gerektirmiştir. Bu modernizasyon, Kafkas savaş tiyatrosunda nispeten daha yumuşak şekilde gerçekleşti; çünkü burada o dönemin tüm ana silah türlerinden—piyade, süvari ve topçu—çok sayıda Kazak birliği yer almaktaydı. Bu durum, Kafkas tiyatrosunu Birinci Dünya Savaşı'nın tüm alanları içinde "en Kazak" yapan faktördü.