"Tam bir reddediş, hiçbir büyüklük duygusu ve güç olmadan" - romanın başkarakteri Nikolay Stavrogin'in sözü ve aslında 1870'lerin Rusya'sındaki politik karışıklıkları tanımlar. Dostoyevski, "Budala", "Suç ve Ceza" ve "Kumarbaz"ı zaten yazmıştı ve hayatının en önemli kitabına başlamaya hazırlanıyordu. Ancak o sırada Petersburg'da devrimci terör hareketi hızla gelişiyordu; bunun sonucu, "Halk İnfazı" partisinin lideri Sergey Neçayev tarafından organize edilen bir öğrencinin öldürülmesiydi. Bu tür mücadele biçimlerinin saçmalığını ve acımasızlığını düşünmek, Dostoyevski'yi başladığı işi bırakıp "Şeytanlar"a yöneltti. Bugün, roman 150 yıl önce olduğu kadar güncelse, Dostoyevski'nin büyük bir eser yazdığına şüphe yoktur. Sanatçı Yuri Gershkovich, Dostoyevski'ye yakışır. Onun çizimlerinde karanlık, iğrençlik ve insan varoluşunun kederi, anlamla, gerçeklikle ve başkalarının hayatlarıyla oynayan kötü karikatür tiplerine dönüşür. Metin şu yayına dayanmaktadır: Dostoyevski F. M. Tam eserleri: 30 cilt. Leningrad: Nauk, 1974. Cilt 10, 11. "Şeytanlar" romanının son hayattayken basılan (1873) baskısı ve "Tikhon'da" bölümünün metin kaynaklarının karşılaştırması (düzenleme, düzeltme, liste) S. V. Berezkina tarafından yapılmıştır.