George Orwell'in (1903–1950) ünlü distopyası "1984"ün yazarı olduğu "Yaşasın Fikus!" romanı büyük ölçüde otobiyografiktir. Baş kahraman, yetenekli ve tanınmamış bir şair, maddi refahı ve sıradan hayatın bayağılığını küçümser; bunun simgesi ise fikustur. Sadece sevgi ve dünyasal mutluluk ile refah arzusu onu, yüksek sanatın dışında da basit sevinçlerin olduğunu ve para kazanma çabasının utanç verici olmadığını anlamaya iter. Bütün medeniyetimiz açgözlülük ve korku üzerine kurulmuş olsa da, sıradan insanların özel hayatında bu gizemli bir şekilde saygılı bir şeye dönüşür. Süslemeli perdelerin arkasında, kendi çocukları ve lake kaplı mobilyalarıyla, paranın ahlakını kabul edip onurluca saygı göstererek, işte bu orta sınıfın tabakası yine de görgüyü korumayı başarıyor. Çirkin köleci kuralları kişisel dürüstlük kavramlarına dönüştürmeyi başarıyorlar. Ve fikusu tutmak onlar için "onurlu durmak" anlamına geliyor. Buna ek olarak, onlar dayanıklıdır. Hayatın kendisini örgülüyorlar. Ne azizlerin ne yüce ruhların yapamadığını yapıyorlar — çocuk doğuruyorlar. Ve fikus — bu sadece yaşam ağacıdır. George Orwell