Fyodor Sologub (1863-1927), "Küçük Şeytan" adlı romanı hakkında, bunun "...ustaca yapılmış bir ayna... Çirkin ve güzel aynı kesinlikle yansıyor" dedi. Bu ayna on yıldan fazla parlatıldı, ardından el yazması Rus dergilerinde beş yıl boyunca dolaştı - topluma kendi yansıması açıkça hoş gelmedi, roman "fazla riskli ve garip" olarak görüldü. Bölgesel öğretmen Peredonov'un hikayesi, küçük bir sadist ve şehvet düşkünü, insanı bir dişli haline getiren, kişiliksizleştirme ve şiddete dayanan tüm Rus eğitim sisteminin hükmü gibi görünüyordu ve insanı delirten bir sistemdi. Birinci Rus Devrimi'nin sarsıntıları gereken, eğitimli toplumun uyanması ve "mutsuz adam"ın (Vladimir Gippius) kehanetlerini okuması için gerekliydi. 1907'de ayrı bir kitap olarak yayımlanan "Küçük Şeytan", 20. yüzyılın başlarında Rusya'da neredeyse en popüler kitap oldu.