Leonid Andreyev'in (1871-1919) bu kitaba dahil edilen her eseri toplumda tartışma ve kimi zaman skandala yol açtı. Okuyucular ona parlak dili, paradoksal yapısı ve uç noktadaki hikayelere olan düşkünlüğünü övgüyle bahsettiler. Ancak aynı özellikler yüzünden eleştirildiyse de - neredeyse histeri sınırında ekspresyon, mistisizm, psikolojik gerilim. Ancak unutmamalıyız ki, dönemin Rus edebiyatında Gümüş Çağ yaşanıyordu ve Leonid Andreyev tüm erdemleri ve kusurları ile bu dönemin modalarına mükemmel uyum sağladı. Fakat moda geçici bir şeydir ve Leonid Andreyev'in düzyazısı yüzyıl geçtikten sonra bile oldukça trend oldu. "Kızıl Kahkaha" - militarist çılgınlığa karşı bir protesto. "Yedisi Asılanların Hikayesi" - teröristlerin bilinçli olarak ölüme gitmesine karşı “simetrik yanıtın” yetersizliğini anlatır. "İskariot Yahuda" - ihanetin karmaşık psikolojisi üzerine. "Şeytanın Günlüğü" - şeytanın insan suretinde dünyaya gelişini ve insanların onu nasıl acımasızca kandırıp alt ettiğini anlatır: "Eğer sen Şeytan isen, burada da geç kaldın... Cehenneminde böyle büyüleyici, korkusuz ve her şeye hazır iblisleri nerede bulacaksın?" Bu Andreyev'in insanlığa henüz sınaması gereken bir hipotezdir.