Çocukluktan itibaren bize iyi olmanın sakin, uysal ve düzenli olmak anlamına geldiği öğretilir. Bilge ve iyi niyetli insanlar, bizi layık, pozitif, üretken ve her zaman "evet, yapabilirim!" demeye hazır hale getirmek için yardım etmeyi teklif eder. Ancak çoğu zaman sürekli daha iyi olmaya ve toplumun beklentilerine uymaya çalışmak bizi yorar ve yıpratır. İngiliz gazeteci ve yazar Rebekka Seil, okuyuculara kendini kabullenme, kendi kusurlarını kabul etme ve toplumun başarı, üretkenlik ve dış mükemmeliyet kültüne karşı durma hakkında radikal ve rahatsız edici sorular yöneltir. Yazar, tembellik, kaygı ve aşırı duygusallık gibi geleneksel "kusurlara" bakış açısını yeniden gözden geçirmeyi önerirken, bu özelliklerin çok faydalı olabileceğini savunur. Aniden kötü ve rahatsız edici olmaya çağırmaz, daha çok, toplumun yarattığı kalıplara uymadan kendinin her parçasını kabul etme üzerine düşünmeyi teşvik eder.