Jorge Amado, Brezilyalı Balzac ve Brezilyalı Gogol olarak anılır. 20. yüzyılın en iyi yüz yazarı arasında yer alır. "Gabriela, Karanfil ve Tarçın" romanı 1958 yılında yayımlanmış ve bomba etkisi yaratmıştır. Kitap 12 edebiyat ödülü kazanmış ve sert tartışmalara yol açmıştır — bir kesim hayran kalmış, diğer kesim ise tamamen reddetmiştir. Ilhéus kasabasında ataerkil düzen hakimdir. Yetki alay komutanlarındadır ve kadınların "örnek eş" olmaları beklenir. Gabriela'nın, sade ve özgür ruhlu bir kız olarak ortaya çıkışı eski düzeni zorluyor. Samimiyeti ve yaşama sevinciyle bar sahibi Nasib'i büyülüyor. Aralarında aşk ateşi yanmaya başlıyor. Böyle bir uyumsuzluk yerel toplumu şoke ediyor. Nasib herkesin karşısına çıkmaya karar verebilecek mi ve Gabriela'nın özgür ruhunu kabul edebilecek mi? Bu roman, iki insanın duygularının Ilhéus'u nasıl değiştirdiğini, önyargı zincirlerini kırıp kasaba halkına özgürlük solunu nasıl getirdiğini anlatıyor. "Gabriela, Karanfil ve Tarçın" kitabı, Gabriel García Márquez'in "Yüzyıllık Yalnızlık" ve "Vebada Aşk", Isabel Allende'nin "Ruhlar Evi", Mario Vargas Llosa'nın "Şehir ve Köpekler" ve Joanne Harris'in "Çikolata" romanlarından etkilenenler için hoş olacaktır. Kitap, yer imi olarak da kullanılabilen kapaklı yumuşak cilt ile yayımlanmıştır. Kitapla etkileşimde dokunsal hissi artırmak için kapakta bazı görsel unsurlar kabartmalı vernikle vurgulanmıştır. Seri koleksiyonunda okuyun: Juan Rulfo "Pedro Páramo. Yangında Düzlük" Elena Garro "Geleceğin Anıları" Miguel Ángel Asturias "Mısır İnsanları" Vicente Blasco Ibáñez "Kan ve Kum" Juan Valera "Doktor Faustino'nun İllüzyonları" Ana María Matute "İlk Anılar" "Kapan" "Askerler Gece Ağlar" Mario Benedetti "Mola"