Moskova - Petuşki
-
YazarVenedikt Erofeev
Ülkemde halkın gözlerinin ne kadar boş ve bombeli olduğunu seviyorum. Bu, bende haklı bir gurur hissi uyandırıyor... Oradaki gözleri düşünebiliyor musunuz? Her şeyin satın alındığı ve satıldığı yer... Derinlemesine gizlenmiş, gizlenmiş, avcı ve korkmuş gözler... Devalüasyon, işsizlik, yoksulluk... Merakla ve acıyla bakıyorlar - işte temiz kalpli dünyadaki gözler... Ama halkımın gözleri! Sürekli açık, ama içlerinde hiçbir gerilim yok. Hiçbir anlam yok - ama ne kadar güçlü! (Ruhsal güç!) Bu gözler satılmayacak. Hiçbir şey satmayacak ve hiçbir şey almayacak. Ülkem ne olursa olsun, tereddüt günlerinde, sıkıntılı düşüncelerin yaşandığı günlerde, her türlü sınav ve felaket anında - bu gözler kırpıştırmayacak.