İki kişi, daha önce hiç gitmedikleri bir eve gelir, ev sahibini hayalete dönüşmüş haliyle karşılaşır ve ziyaretlerinin yersiz olduğunu düşünüp ayrılmanın daha akıllıca olacağına karar verirler. Ama karar vermek kolay, yapmak zor. Roman boyunca devasa evde dolaşırlar; ev, sahibi öldükten sonra özgürlüğüne kavuşmuş gibi onları koridorlarda sürü sürü dolaşan çatallarla, akvaryumdan fışkıran şelale ile ve hoş anlatması keyifli ama deneyimlemesi o kadar hoş olmayan başka şeylerle karşılar. İkiden birisi, bu eşsiz macerayı hatırladığında hikayesini pek sevmediği anlaşılıyor ve direkt anlatımdan kaçınmak için elinden geleni yapıyor: konuşmasını bastıran bir dizi anekdot, okuyucunun yolda sürekli bir şeylerin engel olduğu duygusunu hissetmesini sağlıyor.