20'li yaşlarda fark etmiyoruz, 30'larda görmezden gelmeye çalışıyoruz ama 40'lara yaklaştıkça kesinlikle anlıyoruz: Aldatıldık. 20. yüzyılın feministlerinin hiçbir başarıları, kadınların sonsuz ev işleri döngüsüyle başa çıkmasına yardımcı olmadı, ki bu döngü, pastadaki mum sayısıyla orantılı olarak artan kalabalık stereotipler yığınıyla beraber. Taylor Swift'in hiçbir şarkısı, güçlü ve bağımsız olduğunuzda, hatta zayıf ve bağımlıysanız bile kimsenin size ihtiyaç duymadığı yaşa ulaştığınızda ne yapacağınızı açıklamadı. Hiç kimse, her çocuğun hayatındaki en önemli kişi iken, "ümitsizce modası geçmiş anne" haline geldiğiniz ana sizi hazırlamadı. Independent, Telegraph ve birkaç başka yayının düzenli yazarlarından Victoria Smith, her şeyi değiştirebileceğimizi düşünüyor. Ama kadınların sürekli değişen güzellik standartlarının peşinden koşmak zorunda kalmadığı, kadınların ev işlerinin ofisteki çalışmalar kadar değer gördüğü ve anneliğin utanç verici bir görev değil, bir ayrıcalık olduğu bir toplum inşa etmek için önce kabul etmek gerekiyor: Genç, yaşlı, zengin, fakir, ev hanımı ve iş kadını, hepimiz — dünyadaki en büyük topluluğun üyeleriyiz. Kadınlar.