Nina Ivanovna Hagen-Torn, kadın "kamp" edebiyatı yazarları arasında önemli bir yer tutar (E. Kersnovskaya, E. Ginzburg, T. Petkevich ile birlikte); günlükleri ve anıları, Stalin dönemi baskılarının kurbanı olmuş insanların kaderlerini yansıtır. Sovyet etnografyasının öncülerinden olan tanınmış bir bilim insanı olan N. İ. Hagen-Torn aynı zamanda yetenekli bir şair, yazar ve anı yazarıdır. Gençliği ve üniversite yılları Gümüş Çağ ve Sovyet Cumhuriyeti'nin ilk yıllarına denk gelmiştir; Alexander Blok'un şiirlerini dinlemiş, Andrey Bely'nin seminerlerine katılmış ve 1920'lerin Petrograd'ında ruhani hayatın merkezi haline gelen ünlü Wol-Fila (Özgür Felsefe Derneği) toplantılarına gitmiştir. Bilimsel kariyerinin yükselişinde, 1936'da tutuklanmış ve beş yıl Kolyma kamplarında hapis cezasına çarptırılmıştır. Dışarıda iki küçük kızı kalmıştır. Serbest kaldıktan sonra tezini savunmuş ancak ardından bir beş yıl daha kamp cezası ve sürgün yaşamıştır. Ne kadar ağır olursa olsun, N. İ. Hagen-Torn iradesini, aklının berraklığını, dünyaya olan tutkuyu ve yaşadıklarını anlatma arzusunu koruyabilmiştir; "Böylece, nehri kıyısında, sonsuzluğun devasa kumlarında bir kuş ayak izi gibi incecik bir iz kalır." 1994'te, yazarın ölümünden sonra yayımlanabilen anılarının yanı sıra, kitap farklı yıllarda yazdığı şiirleri, günlük ve mektuplardan seçme bölümleri içerir; editörlüğünü Galina Hagen-Torn yapmış, giriş yazısı ise Marietta Chudakova tarafından kaleme alınmıştır.