Vladislav Krapivin evreninde, kahramanları yaşar, çalışır, savaşır, sever ve nefret eder, ölür ve kahramanlıklar yapar; mucize ve fantastik eşit haklarla işler. Uzak keşif süper kruvazörleri burada rüzgar gibi dünyada uçan çocuklarla yan yana olur, cadılar robotlarla bir arada yaşar ve akılsız çocuklara robot yavruları eğitimci olarak atanır. Krapivin’in evreni, yıldız galaksileri denizleri ve içinde adalar olan gezegenler kadar engin bir uzay değildir — o, sonsuz sayıda yüzü olan devasa bir kristaldir ve her yüzü komşusuna benzeyen ama aynı olmayan bir dünyadır. Bir yüzünde bizim yaşadığımız Dünya vardır. Komşu yüzünde ise, hemen hemen bizden farksız, ama her şeyin ters yüz edildiği bir gezegen. Çünkü hükmeden varlıklar — kendi bedeni bile olmayan, mankenlere ve heykellere musallat olan anlaşılmaz türden yaratıklar — onu kendi delice amaçları için fethetmişlerdir.