"Çukur" adlı hikayeyi A. İ. Kuprin 1909 yılında yazmaya başladı ve altı yıl sonra tamamladı. Fahişelerin hayatını konu alan kitap, sempati veya anlayıştan çok eleştiri aldı. Yazar ahlaksızlık ve aşırı doğalcılıkla suçlandı. Eser hakkında L. N. Tolstoy'un (skandal "Kreutzer Sonatı"nın yazarı) tutumu çok olumsuzdu; hikayeyi sonuna kadar okuyamadı: "tiksindirici", "serseri küstahlığı", "bu iğrençlik", "çok pis". Tolstoy'a inat, "Çukur"daki bir karakter şöyle der: "...Bizim kelime sanatçılarımız - dünyanın en vicdanlı ve samimi sanatçıları - neden şimdiye kadar fuhuş ve genelevden kaçındı? Neden? Gerçekten cevap vermesi zor. Belki zaman, özveri ve kendini kontrol eksikliği yüzünden bu hayata tamamen dalıp ön yargısız, laf kalabalığı olmadan, çoğu zaman acıma olmadan, bu korkunç basitlik ve günlük ciddiyetiyle yakından gözlemleyemediler. Ah, nasıl muazzam, şaşırtıcı ve gerçekçi bir kitap olacaktı bu." Kuprin, gerçeğiyle gerçekten büyüleyici bir kitap yaratmayı başardı ve bunu annelere ve gençliğe adadı.