Theodore Dreiser öncelikle bir romancı olarak tanınır. Ünü ilk romanı "Sister Carrie" (1900) ile geldi ve sonraki eserleriyle ("Jennie Gerhardt", "The Financier", "An American Tragedy", "The Stoic" ve diğerleri) bu başarı daha da pekişti. 1930 yılında Dreiser Nobel Ödülü'ne aday gösterildi. Eserleri cesur betimlemeler, insan doğasının derin bilgisi, hayatın keskin durumları ve değişmeyen insancıl duygularla ayırt edilir. Romanların yanı sıra, Dreiser birkaç öykü derlemesi yayınladı ve öykücülük yazarın mirasının önemli bir parçasını oluşturur. "Chains" (1927) onun eser derlemelerinden biridir. Birçok hikaye roman taslağı olarak nitelendirilebilir, ancak Dreiser'in öykülerinde daha çok kahramanlarının iç dünyalarına odaklanılır: anlatım sık sık iç monolog olarak gelişir. Dreiser'in karakterlerinden biri çaresizce yoksulluktan kurtulmaya çalışır ve bunun için her türlü fedakarlığa razıdır; bir diğeri ise zenginlik ve yüksek sosyal statüye ulaşmıştır ama mutlu değildir. "Zincirler" bireysel trajediler ve dünya mallarının geçiciliği üzerine öğretici hikâyelerdir. Çoğu öykü yeni çevirilerle yayımlanmaktadır.