"Şakayık Feneri", San'yūtei Enchō'nun (1839–1900) erken ve en iyi eserlerinden biridir. "San'yūtei" (yazarın gerçek adı Izubuchi Jirōkichi) belirli bir "rakugo" okuluna aitliği ifade eder; bukalemunun veya sokaklarda dinleyicileri toplayan hikaye anlatıcılarıdır. Minimal sahne malzemesi veya hiç malzeme olmadan, edebiyat ile tiyatronun kesişiminde eserler yaratırlardı. San'yūtei Enchō, kendi hikayelerini de yazan seçkin bir rakugokadır. "Şakayık Feneri" XVIII. yüzyılda geçer ama kökleri, şakayık çiçeğine benzeyen bir fenerle dolaşan ve sadakatsiz sevgilisini arayan bir kadın hayaleti hakkındaki eski efsaneye dayanır. Ancak San'yūtei Enchō, sıradan korku hikayesini, altının insan üzerindeki gücü hakkında korkutucu gerçekçi bir anlatıya dönüştürür. Hikayenin baş kahramanı Kosuke, samuray sadakatinin kusursuz bir örneğidir; bilmeden sevdiği efendisinin "katili" olur. Samuray etiğinin sarsılmaz ve özgün dogmaları gerçek hayata uygulandığında, hayaletler ve canavarların oyunlarından daha hayali bir hal alır.