Bugün, yaşamı boyunca uygulanan yarı yasaklar geride kalmış, aşırı erken övgüler sona ermiş ve Vladimir Vysotsky'nin ulusal barda ve aynı zamanda halkça sevilen aktör olarak kültürel kanonlaştırma dönemi başlamışken, onun olgusunun benzersizliği barizleşiyor. Onun fenomene on yıllar sonra bile "sahip olunamaması", "sıkıca örülmüş bir anıta" dönüşmemesi ve ayrı bir şekilde varlığını sürdürmesi, "kendi yolunu takip etmesi" — "sigortasız", "halatlara, kablolara, tellerle inatlaşarak", "kırmızı bayrakların" ötesinde. Bu ayrılık, ayrı oluş, yaygın formüllere ve bilinen yollara indirgenememesi (yazarı gerçekten canlı kılan), ne kadar paradoksal olsa da, diğer yaratıcı seslere, yüksek edebiyatın imgelerine ve günlük konuşma dilindeki prozodizme olan sıradışı duyarlılığı, her türlü tarza, türe, temaya, yapıya, şiirsel ölçülere ve lirik performansa açıklığı ile birleşir. Sinir uçlarına kadar yoğunlaşan hayat ve şiir gerçeği hissi, sahte tonlamayı reddeden kusursuz duyu, sahnede veya sinemada oynanmayan ama şarkılar ve şiirlerde yaşanmış inanılmaz rollerin çeşitliliği — tüm bu anlamlar ve imgelerin polifonisi, bu değerli kitabın sayfalarında yer almakta.